OPPapers.com

History Of Europe

Herontdekking van het cultureel erfgoed

De Renaissance vond ongeveer plaats tussen 1300 en 1600. De Renaissance begon in rijke Italiaanse steden, zoals Florence, Ferrara, Milaan en Venetië. Doordat deze steden erg rijk waren gaven de handelaren hun geld steeds meer uit aan kunst, waardoor deze zich meer ging ontwikkelen. Er ontstonden nieuwe vormen van schilderkunst en beeldhouwen. Tijdens de Renaissance werd de kunstenaar niet meer gezien als vakman, zoals in de middeleeuwen, maar steeds meer als een onafhankelijk individu. Er werd belang gehecht aan de originaliteit van de kunstenaar. De inspiratie voor deze veranderingen in de kunst was de oudheid. In de wetenschap werden er teksten uit de oudheid herontdekt en vertaald. Door de vertaling van deze teksten en mede dankzij de uitvinding van de boekdrukkunst werden deze teksten ook voor meer mensen toegankelijk. Het gevolg van deze twee ontwikkelingen was dat de klassieke teksten uit bewondering, steeds vaker als inspiratiebron werden gebruikt. Hierdoor wordt de Renaissance vaak uitgelegd als de herontdekking van de klassieke oudheid. In de middeleeuwen werd de klassieke wereld gezien als verdorven. Tijdens de Renaissance wordt de klassieke beschaving als voorbeeld genomen en was deze beduidend beschaafder dan de middeleeuwen. Het doel van de Renaissance was het terugwinnen van de klassieke beschaving. Toch bracht de herontdekking van de klassieke oudheid een probleem met zich mee, men wilde niet zomaar alles van de oudheid kopiëren en de oudheid als hoger zien dan zichzelf. De originaliteit van kunst was een belangrijk criteria geworden. Er moest daarom een individuele creativiteit naar voren gebracht worden die de oudheid eerde, maar ook verbeterde.  
De ontdekking van de teksten uit de oudheid in de Renaissance had niet alleen als reactie de drang om deze teksten na te bootsen of te verbeteren, maar men kreeg ook te maken met een zekere autoriteit en originaliteit. Naarmate de Renaissance vorderde werden...